De dag begint vroeg, nog voor het huis helemaal wakker is.
Ik zet alles klaar op kinderhoogte, zodat kleine lichaampjes zich welkom voelen.
De eerste kindjes komen binnen met slaperige oogjes en vertrouwde knuffels.
Er zijn nog geen grote woorden, maar wel grote gevoelens.
Ik zak door mijn knieën om hen op ooghoogte te begroeten.
Een knuffel zegt hier meer dan duizend zinnen.
Jasjes worden uitgedaan met hulp en geduld.
Schoentjes belanden kriskras op de grond, precies zoals het hoort.
De ochtend start rustig, want jonge kinderen voelen elke haast.
We spelen op de grond, waar de wereld veilig en overzichtelijk is.
Blokjes worden gestapeld en weer omgegooid.
Elke poging is een overwinning.
Ik juich zachtjes, zodat ze zich gezien voelen.
Tussendoor worden handjes schoon gemaakt en neusjes geveegd.
Er is tijd voor fruitpap, zachte stukjes en veel geknoei.
Ik voed niet alleen hun buikjes, maar ook hun vertrouwen.
Wie moe wordt, mag rusten zonder uitleg.
Ik wieg, streel en neurie liedjes van vroeger.
Hun hoofdjes passen precies in mijn nek.
Hun ademhaling vertraagt, en samen worden we stil.
Als ze wakker worden, is de wereld weer nieuw.
We gaan even naar buiten, goed ingeduffeld.
Ze ontdekken met hun hele lichaam.
Een blaadje is een schat, een steen een wonder.
Ik benoem wat ze voelen, omdat zij dat nog niet kunnen.
Verdriet wordt opgevangen, niet weggewuifd.
Een driftbui mag bestaan, zonder oordeel.
Ik blijf dichtbij tot het weer rustig wordt.
Onvoorwaardelijke liefde betekent blijven, ook als het lastig is.
Binnen wordt er gekropen, gelopen en soms gevallen.
Ik ben hun veilige haven waar ze telkens naar terugkeren.
Samen zingen we eenvoudige liedjes met bewegingen.
Hun lach vult het hele huis.
Alles gebeurt traag en herhaaldelijk, precies wat ze nodig hebben.
Tijd wordt gemeten in dutjes en flesjes.
Ik volg hun ritme, niet andersom.
Tegen de namiddag worden ze knuffeliger.
Hun oogjes zoeken bevestiging.
Ik ben er, telkens opnieuw.
Ouders komen hen halen met verhalen van hun dag.
Ik geef over met zachtheid en respect.
Ik vertel hoe ze lachten, probeerden en groeiden.
Als het huis weer stil is, blijft hun energie hangen.
Speelgoed ligt verspreid als sporen van vertrouwen.
Dit werk draait niet om presteren.
Het draait om nabijheid.
Om liefde zonder voorwaarden.
Om kleine mensen groot laten voelen.
Elke dag opnieuw.